Historia Jak większość lodowców alpejskich lodowiec Arsine jest obecnie w fazie regresji. W następstwie tego zjawiska w zagłębieniu przed masywną moreną czołową, wyznaczającą maksymalny zasięg lodowca z połowy XIX w. (koniec tzw. małej epoki lodowej), w latach 40. XX w. (inne źródła podają szerszy okres 1929 – 1952Marie Gardent : Inventaire et retrait des glaciers dans les Alpes françaises depuis la fin du Petit Âge Glaciaire. Thèse de doctorat de géographie. Université de Grenoble, 2014, s. 130) po prawej stronie końcowej części jęzora lodowcowego zaczęło formować się jezioro.
W 1952 r. jezioro miało kształt zbliżony do okręgu i powierzchnię 0,7 ha. W połowie lat 60. XX w. miało już kształt wydłużony, jego długość wynosiła ok. 300 m, maksymalna szerokość 100 mR. Vivian, L. Volle: Fiches des glaciers françaises. Le glacier d'Arsine [w:] Revue de Géographie Alpine nr 55-2, 1967, s. 396-400 . W miarę recesji lodowca powierzchnia jeziora szybko rosła. W 1969 r. wynosiła już 3,3 ha, a w lipcu 1985 r. – 5,9 ha. Ilość zgromadzonej w nim wody szacowano na ok. 800 tys. m³Marie Gardent: Inventaire et retrait des glaciers..., s.