right|thumb|Witraż przedstawiający pierwszą wizję, ukończone w 1913 dzieło nieznanego artysty Pierwsza wizja – teofania, której wiosną 1820 doświadczyć miał Joseph Smith, twórca ruchu świętych w dniach ostatnich (mormonów).
Było to pierwsze wydarzenie tego typu w życiu nastoletniego wówczas Smitha. Miało miejsce nieopodal rodzinnego domu Smithów, w zagajniku nieopodal Palmyry w stanie Nowy Jork. Źródła mormońskie generalnie wskazują, iż ukazać się w niej mieli Bóg Ojciec oraz Jezus Chrystus, dwie postacie, jak to później określił Smith. Jezus miał nakazać Smithowi, by ten nie wstępował do żadnej z ówcześnie istniejących wspólnot religijnych.
Z pierwszej wizji wynika szereg elementów o fundamentalnym znaczeniu dla świętych w dniach ostatnich, w tym Bóg posiadający fizyczne ciało czy odrębna natura Ojca i Syna. W mormońskiej teologii uznawana jest za początek przywrócenia jako wydarzenie kluczowe w zorganizowaniu na ziemi Kościoła w pierwotnej, ustanowionej przez Chrystusa formie. Przy jej omawianiu często przywołuje się werset 5. z Listu Jakuba. Wywarł on bowiem niezwykle silne wrażenie na Smicie w okresie bezpośrednio poprzedzającym wizję.