Neobisium carpaticum – gatunek zaleszczotka z rodziny Neobisiidae. Endemit środkowej części Europy.

Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1935 roku przez Maxa Beiera. Jako miejsce typowe wskazano góry Bucegi w Rumunii. W latach 1939–40 Jovan Hadži i Carl Friedrich Roewer klasyfikowali go jako podgatunek w obrębie Neobisium muscorum.

Morfologia Zaleszczotek ten ma prosomę wyposażoną w dwie pary zaopatrzonych w soczewki oczu oraz wyraźny, wystający i mniej lub bardziej spiczasto zwieńczony epistom. Ma niepodzielone tergity i sternity oraz wszystkie cztery pary odnóży krocznych pozbawione kolców na biodrach oraz zwieńczone dwuczłonowymi, podzielonymi na metatarsus i telotarsus stopami. Szczękoczułki zwieńczone są szczypcami; ich palec ruchomy ma kilka ząbków i nie występuje na nim rozgałęziona galea; szczecinka galealna osadzona jest przedśrodkowo. Szczękoczułki zaopatrzone są w rallum, którego pierwsze dwie lub trzy blaszki są na przedzie drobno ząbkowane. Nogogłaszczki zaopatrzone są w szczypce o długości od 3 do 3,5 raza większej niż szerokość. Na palcach szczypiec znajdują się ujścia gruczołów jadowych; palec ruchomy i nieruchomy są podobnej długości.