W styczniu 1926 został przeniesiony macierzyście z 18 pp do Baonu Manewrowego z pozostawieniem na stanowisku dowódcy.
12 maja 1926 „cały korpus oficerski Baonu Manewrowego przeciwstawił się d-cy Baonu, ppłk. Paterowi i opowiedział się po stronie marszałka Piłsudskiego”.. Wobec wypowiedzenia posłuszeństwa przez podwładnych udał się z gen. Rudolfem Prichem do Warszawy. 14 maja dowodził kilkudziędzięcioosobowym oddziałem oficerów bez przydziału, przeznaczonym do bezpośredniej ochrony Belwederu, gdzie przebywał Prezydent RP i rząd Wincentego Witosa. Dowodzony przez niego nie wziął bezpośredniego udziału w walkach wobec wycofania do Wilanowa..
W maju 1926 został przydzielony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Mińsk Mazowiecki w celu odbycia praktyki poborowej. W październiku tego roku został przeniesiony do 32 Pułku Piechoty w Modlinie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. W maju 1927 został przydzielony na stanowisko oficera placu Skierniewice. W lipcu tego roku został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z równoczesnym przydziałem do Powiatowej Komendy Uzupełnień Radomsko na stanowisko pełniącego obowiązki komendanta. Z dniem 31 grudnia 1928 został przeniesiony w stan spoczynku.