Oisegenius – wymarły rodzaj chrząszczy z rodziny nakwiatkowatych i podrodziny Eurygeniinae. Jego jedynym znanym gatunkiem jest Oisegenius antiquus. Żył w dolnym eocenie na terenach współczesnej Francji.
Taksonomia Rodzaj i jego gatunek typowy opisali po raz pierwszy Aleksandr Kirejczuk i André Nel w 2008 roku na łamach Annales de la Société Entomologique de France. Opisu dokonano na podstawie inkluzji pary okazów w bursztynie z Oise odnalezionym we francuskiej gminie Le Quesnoy. Inkluzje zdeponowane zostały w Muzeum Historii Naturalnej w Paryżu. Skamieniałości datowane są na wczesny eocen.
Nazwa rodzajowa to połączenie nazwy departamentu, w którym znajduje się miejsce typowe z sufiksem genius używanym u rodzajów pokrewnych, w tym typowym dla podrodziny rodzaju Eurygenius.
Morfologia Chrząszcz ten miał wydłużone i obustronnie dość wypukłe ciało osiągające około 4,6 mm długości, 1,7 mm szerokości i 1,3 mm wysokości. Budowę miał stosunkowo przysadzistą jak na przedstawiciela podrodziny. Ubarwienie oskórka miał brązowawoszare ze srebrno-mosiężnym połyskiem. Wierzch ciała porastały bardzo gęste, delikatne, półwzniesione szczecinki o srebrzystoszarej barwie. Spód ciała porośnięty był znacznie krótszymi szczecinkami półprzylegającymi.