Odnóża były dość długie, o wydłużonych krętarzach, nabrzmiałych wierzchołkowo udach, pozbawionych ostróg i równomiernie oszczecinionych goleniach oraz zwieńczonych ząbkowanymi u nasady pazurkami stopach.
Paleoekologia Owad ten zasiedlał lasy Basenu Paryskiego. Żywica, w której został zatopiony, wytworzona została przez drzewa okrytonasienne z rodziny brezylkowatych. Choć w lasach tych dominował Aulacoxylon sparnacense, to badanie mikroskopowe wskazuje jako źródło żywicy drzewa z rodzaju Daniellia, zaś molekularna analiza chemiczna – przedstawicieli rodzaju Hymenaea. W skład bogatej fauny tych lasów wchodziły prakopytne, nieparzystokopytne, niewielkie naczelne z rodzaju Teilhardina oraz ponad 300 opisanych dotąd gatunków stawonogów. Z tej samej lokalizacji co Oisegenius pochodzą skamieniałości m.in.