Rozmowa człowieka ze swoim Ba – dzieło zaliczane do literatury mądrościowej z epoki Średniego Państwa, uznawane za jedno z największych arcydzieł literatury Starożytnego Egiptu, przetłumaczone na 26 języków nowożytnych, było także przedmiotem licznych interpretacji oraz dyskusji wśród ekspertów. Tekst nie zachował się w całości, zakłada się, że brakuje sporej części początkowej partii. Rozmowa interpretowana jest między innymi jako dialog o samobójstwie, krytyka egipskiej kultury funeralnej, pierwsze w historii dzieło wspominające kwestię nieśmiertelności duszy oraz analizę sprzeczności, które miały miejsce w społeczeństwie egipskim po rozpowszechnieniu się kultu Ozyrysa.
Pojęcie Ba Ba jest uznawane za jednego z rozmówców, przedstawiane jako ptak z ludzką głową i uznawane za nieśmiertelny pierwiastek oraz siłę życiową, przez wielu naukowców interpretowane jako ludzka dusza. Na przełomie Starego i Średniego Państwa doszło do zmiany w postrzeganiu Ba, początkowo utożsamiane było z osobą, do której należało lub która się nim stawała, później jednak zaczęło stanowić osobną postać. Personifikacja Ba jest cechą charakterystyczną literatury nagrobnej aż do czasów Okresu Późnego.