Frunzego brygadę włączono w skład 5 Dywizji Kawalerii jako 2 Brygadę Kawalerii, jednakże po interwencji komisariatu wojskowego Baszkirskiej Rewolucyjnej Rady Wojskowej przywrócono jej poprzedni status.
W czasie wojny radziecko-polskiej 1920 brygada wzięła udział w kijowskiej i równo-dubińskiej operacji, w zajęciu miast Kowel, Zamość, Hrubieszów, Dubno, Izajasław i inne, po zawarciu rozejmu z Polską w listopadzie – w rozbiciu armii Petlury.
10 grudnia rozkazem dowódcy 12 Armii brygada ze względu na małą liczebność została przeformowana w 2 pułki z kolejną numeracją (1 i 2 Baszkirski Pułk Kawalerii).
25 marca 1921 brygadę ostatecznie rozformowano, jej jednostki rozdzielono na 15, 16, 17 i 18 Samodzielny Baszkirski Eskadron i skierowano na odcinek granicy RFSRR z polską i Rumunią w składzie 12 Pogranicznej Dywizji im. Rady Piotrogrodzkiej. W listopadzie z 15, 16 i 18 eskadronu sformowano 12 Pułk Kawalerii (w 1925 przemianowany na 10 kawaleryjski pułk kozacki, częściowo uzupełniony powołanymi do wojska z Baszkirskiej ASRR), 18 eskadron został przekazany do 7 pułku kawalerii 2 dywizji kawalerii Czerwonego Kozactwa.
Ponad 80 żołnierzy i oficerów brygady zostało nagrodzonych Orderem Czerwonego Sztandaru.