Daqiang wenxue (大墙文学, dosł. ‘literatura [zza] wysokich murów’; ang. prison wall literature) – chiński gatunek literacki powstały na przełomie lat 70. i 80. XX wieku zajmujący się tematyką życia w obozach naprawy poprzez pracę laogai lub laojiao, stanowiących istotną część chińskiego wymiaru sprawiedliwości.
Okoliczności powstania Mao Zedong, stojąc na czele Komunistycznej Partii Chin, przejął władzę nad krajem w 1949 roku. Jednym z najważniejszych celów komunistów w tamtym czasie była całkowita eliminacja przeciwników socjalizmu, do których należeli przede wszystkim kapitaliści, bogaci chłopi, prawicowcy itp. Stworzono rozbudowany system penitencjarny, dzielący się na trzy kategorie: naprawę poprzez pracę laogai, reedukację poprzez pracę laojiao oraz forced job placement jiuye. Harry Wu, chiński dysydent, założyciel Laogai Research Foundation, działacz na rzecz praw człowieka i autor wielu publikacji oszacował, że w XX wieku do obozów zostało wysłanych co najmniej 50 milionów ludzi. Większość z nich trafiła tam za panowania Mao Zedonga.