W 1910 poślubił pochodzącą z Tarnowa Franciszkę Shipper (ur. 1887, siostra Ignacego Schipera, absolwentka seminarium nauczycielskiego). Przed 1914 mieszkał nadał w Wiedniu, gdzie po wybuchu I wojny światowej jako kandydat adwokacki przebywał wraz z żoną i dwojgiem dzieci (synem i córką) pod adresem Laudongasse 69. Jesienią 1914 został zmobilizowany do służby w C. K. Armii z grona przedstawicieli wolnych zawodów. W trakcie wojny wyjechał z rodziną do Przemyśla. Służył w korpusie audytorów i w ramach służby został przeniesiony do Brzozowa w okolicy rodzinnego Rymanowa. Mając tam swoją siedzibę w 1916 został wpisany na listę c. k. adwokatów.
Po nastaniu II Rzeczypospolitej zarejestrował się w 1919 w Biurze Palestyńskim dla Galicji i Śląska jako osoba zamierzająca przesiedlić się do Palestyny. Pozostał w Brzozowie i pracował jako adwokat do 1939. Pozostawał w okręgu Izby Adwokackiej we Lwowie. Zajmował się głównie sprawami z zakresu prawa cywilnego. Został czołowym ekspertem prawniczym w Polsce w zakresie kontraktów i koncesji na poszukiwanie ropy naftowej, występując przed sądami w Sanoku i w Warszawie. Ponadto brał udział w działalności społeczności żydowskiej oraz w ruchu syjonistycznym. Był członkiem zarządu oraz przewodniczącym zarządu gminy żydowskiej (kahał) w Brzozowie do września 1939.