W drugiej połowie lat 50. objął funkcję wiceprzewodniczącego Socjalistycznej Partii Austrii. Od lipca 1959 do kwietnia 1966 sprawował urząd ministra spraw zagranicznych w gabinetach należących do Austriackiej Partii Ludowej kanclerzy: Juliusa Raaba, Alfonsa Gorbacha i Josefa Klausa. Po odejściu z rządu w 1966 został przewodniczącym socjalistów w Dolnej Austrii, a w 1967 wybrano go na przewodniczącego krajowych struktur SPÖ.
W kwietniu 1970, po wygranej Socjalistycznej Partii Austrii w wyborach do Rady Narodowej, objął urząd kanclerza, stając na czele mniejszościowego gabinetu. W kolejnych wyborach z 1971, 1975 i 1979 SPÖ uzyskiwała większość bezwzględną w niższej izbie parlamentu, a jej lider powoływał swoje kolejne rządy. W międzyczasie w 1976 został wiceprzewodniczącym Międzynarodówki Socjalistycznej. W 1983 jego ugrupowanie nie uzyskało absolutnej większości w Radzie Narodowej. Bruno Kreisky zrezygnował z tworzenia rządu, wspierając Freda Sinowatza. W maju 1983 zakończył pełnienie funkcji kanclerza. W tym samym roku zrezygnował z wykonywania mandatu poselskiego. Również w 1983 ustąpił z funkcji przewodniczącego SPÖ, otrzymując godność honorowego przewodniczącego partii. Zrezygnował z niej w 1987, krytykując kierownictwo SPÖ za porozumienie koalicyjne z ludowcami.