Fryderyk Krzysztof Dietrich, z niem. Friedrich Christoph Dietrich (ur. 3 kwietnia 1779 w Öhringen, zm. 25 maja 1847 w Łodzi) – polski rytownik niemieckiego pochodzenia, urzędnik Królestwa Polskiego.
Biografia Urodził się 3 kwietnia 1779 w Öhringen w Wirtembergii. Jego ojciec pracował jako złotnik na dworze księcia Hohenlohe. Początkowo pobierał nauki w zakresie budownictwa (u J.S. Probsta), malarstwa (u Johanna J. Schillingera) i architektury (u Johanna G. Glencka). Następnie wyjechał do Augsburga, by uczyć się sztycharstwa pod okiem Johanna D. Herza. Naukę kontynuował w Karlsruhe u Christiana Haldenwanga. W 1804 powrócił do rodzinnej miejscowości, gdzie został mianowany nadwornym rytownikiem księcia Hohenlohe. Po śmierci swojego mecenasa tułał się od miasta do miasta w poszukiwaniu zajęcia – przebywał m.in. w Amsterdamie, Londynie, Berlinie i Poznaniu. W 1819 zamieszkał w Warszawie, gdzie założył sklep i warsztat rytowniczy. Równocześnie rozpoczął karierę urzędniczą, początkowo jako łowczy królewski (od 1820), później jako inspektor Dyrekcji Głównej Towarzystwa Kredytowego (od 1825). U schyłku życia pozostawił swój warsztat synowi – , a sam przeniósł się do Łodzi, gdzie zmarł 25 maja 1847 podczas epidemii tyfusu.