R-23 (, od Richter-23) — radzieckie automatyczne rewolwerowe działko lotnicze kalibru 23 mm, wyprodukowane w małej serii w latach 60. XX wieku, konstrukcji A. Richtera. Używane tylko w bombowcu Tu-22.
Historia Działko R-23 i jego nabój zostały opracowane pod koniec lat 50. w biurze OKB-16 przez A. Richtera na zamówienie lotnictwa ZSRR, które potrzebowało działka o dużej szybkostrzelności dla uzbrojenia obronnego nowych bombowców. Kluczową sprawą była szybkostrzelność z uwagi na duże prędkości nowoczesnych samolotów i związany z tym krótki czas celnego ostrzału. Działko skonstruowano w będącym nowością układzie rewolwerowym, z czterema komorami nabojowymi. Odmiennością jego konstrukcji było to, że naboje były dosyłane do komór od przodu, co pozwoliło na skrócenie broni, lecz wymogło stosowanie specjalnie zaprojektowanej amunicji bez kryzy. Automatyka działała na zasadzie wykorzystania energii gazów prochowych. Dla armaty opracowano w 1959 roku zdalnie kierowane ogonowe stanowisko DK-20, zastosowane na bombowcach naddźwiękowych Tu-22.