W 1890 na nowo założono ogród szkolny, w którym znajdowały się między innymi drzewa owocowe, winna latorośl i krzewy ozdobne.
1 września 1897 roku przemianowano decyzją C. K. Rady Szkolnej Krajowej 3-klasową szkołę w Baranowie Galicyjskim na 4-klasową pospolitą szkołę ludową mieszaną.
3 kwietnia 1905 roku orzeczeniem C. K. Rady Szkolnej Krajowej ze związku szkolnego gminy Baranów wyłączono wsie: Dymitrów Duży, Dymitrów Mały, Skopanie i Suchorzów. Już 1 września zorganizowano w nich osobne szkoły jednoklasowe.
Lata 1912–1939 W 1912 roku wybudowano nowy budynek szkoły (w związku ze zwiększającą się liczbą kształcących się dzieci i niszczeniem starego budynku szkolnego). Nowaa szkoła była piętrowa, posiadała sześć sali lekcyjnych i mieszkanie dla kierownika szkoły. Budowa szkoły kosztowała 51 500 koron. Rozpoczętą w 1910 r. budowę nowego budynku szkolnego dla baranowskiej szkoły ludowej podjęto z inicjatywy Ludwika Napoleona Wnękowskiego – nowego kierownika szkoły i Jana Solaka – ówczesnego proboszcza (wybudowana wtedy szkoła pełni swoją rolę nadal, w XXI wieku nazywana jest potocznie „starą szkołą”). W latach 1914–1918 budynek szkolny zamieniono na kwatery i szpital wojskowy dla żołnierzy armii austriackiej i rosyjskiej. Z tego powodu budynek szkolny oraz ogród szkolny mocno wyniszczały.