Ludwik Wrzoł (ur. 27 grudnia 1881 w Zabrzegu, zm. 30 września 1940 w Gusen) – polski duchowny katolicki, patrolog, tłumacz, ofiara niemieckiego obozu w Gusen.

Ks. Ludwik Wrzoł przetłumaczył z łaciny i wydał w latach 1928–1929 Rozmowy św. Jana Kasjana.

Życiorys Ludwik Wrzoł urodził się w Zabrzegu na Śląsku Cieszyńskim w rodzinie rolnika Michała i Jadwigi z d. Żmij 27 grudnia 1881 roku. Po zdaniu matury w Bielsku wstąpił do diecezjalnego seminarium duchownego w Widnawie. Po ukończeniu studiów filozoficzno-teologicznych przyjął święcenia kapłańskie z rąk kard. Georga von Koppa 26 lipca 1904 roku. Od 1 października 1905 pełnił urząd prefekta widawskiego konwiktu dla chłopców. Od 1908 był katechetą szkół ludowych w Bielsku. Władze miejskie, z powodu jego propolskiego nastawienia, nie zgodziły się na zatrudnienie go jako katechetę w szkole realnej. Został skierowany na studia doktoranckie z biblistyki w Wyższym Naukowym Instytucie dla Księży Diecezjalnych im. św. Augustyna w Wiedniu. Po ich ukończeniu w 1910 roku ks. Wrzoła mianowano wykładowcą w seminarium w Widnawie. W 1920 Uniwersytet Warszawski zaproponował ks. Wrzole posadę wykładowcy filozofii. Na objęcie tej posady nie zgodził się arcybiskup wrocławski kard. Adolf Bertram. W ciągu następnych lat powierzano ks. Wrzole rozmaite urzędy kościelne, m.in.