Parę odwiedza Neipperg, który był na dworze francuskim (gdzie cesarzowa Maria Ludwika jest Austriaczką), ale teraz zmuszony jest wyjechać, ponieważ podejrzewa się go o romans z żoną wysokiego rangą Francuza.
Na wieczorze Hübscher – jak zawsze bezceremonialnie (fr. sans-gêne) – swą prostą mową obraża siostry cesarza i damy dworu. Napoleon mówi Lefebvre’owi, że jego obowiązkiem jest rozwieźć się z żoną i poślubienie kogoś bardziej odpowiedniego. Cesarz przypomina także mężczyźnie, że on sam wyrzekł się swej ukochanej, Józefiny, w imię służby. Lefebvre odmawia. Kiedy Napoleon posyła po Hübscher, kobieta wypomina mu swój wkład w sprawy rewolucji francuskiej oraz przedstawia cesarzowi stary nieopłacony rachunek za pranie, gdy był młodym i ubogim żołnierzem. Zdenerwowany początkowo Napoleon odzyskuje dobry humor i zgadza się odrzucić sugestię o rozwodzie.