Henry Fouquier na łamach „Le Figaro” przyznawał, że aktorka zmieniła sztuczną postać w coś pysznego, kobiecego i przytłaczającego. Jeden z recenzentów brytyjskiej gazety „The Morning Post” pisał: „Madame Réjane, która odegrała niezwykle trudną tytułową rolę tego utworu, odniosła wyraźny osobisty triumf czystą grą aktorską. Nadała postaci wulgarnej, ale uczciwej księżnej Gdańska tysiące sympatycznych i śmiesznych cech, z których wiele zostało stworzonych w najwyższym duchu komedii. Była na przemian fascynująca i figlarna… patetyczna… subtelnie dyplomatyczna… dumna niemal do wzniosłości… i przez cały ten czas nie przestaje być niespokojną, rozmowną gamine paryskich ulic. Ludzie będą tłocznie uczęszczać do Théâtre du Vaudeville tylko po to, by zobaczyć Réjane w kreacji Madame Sans-Gêne”.
24 czerwca 1894 w londyńskim Gaiety Theatre odbyła się angielska premiera Madame Sans-Gêne w oryginalnej, francuskiej wersji. Réjane, Verneuil, Duquesne, Candé i Lérand powtórzyli swoje role z poprzedniego roku. Brytyjska wersja, przetłumczona na język angielski, została wystawiona w kwietniu 1897 w Lyceum Theatre. Tłumaczenia dokonał J. Comyns Carr.