Poza postaci została uznana za wyniosłą i seksualnie sugestywną, dekolt za nieprzyzwoity, karnacja za nienaturalną i dekadencką, właściwą rozkładającemu się ciału. Krytycy zarzucali Sargentowi nieposzanowanie konwencji malarskich i kanonów sztuki. Szczególną dezaprobatę wyrażano dla ozdobionego klejnotami ramiączka sukni. W oryginalnej wersji obrazu ramiączko prowokacyjnie opadało na prawe ramię modelki, sprawiając wrażenie, że cała suknia może się w każdej chwili zsunąć. W rzeczywistości góra sukni opierała się na solidnej metalowo-fiszbinowej konstrukcji, a ramiączka pełniły jedynie funkcję dekoracyjną. Po wystawie Sargent przemalował ramiączko sukni, tak aby wizualnie ją podtrzymywało. Zmienił także odcienie tła z wielobarwnej palety na połączenie ochry, czerni i bieli oraz wprowadził zmianę w perspektywie stolika, obniżając jego brzeg tak, aby ukrył rozciągnięte ramiona kariatydy na rzeźbionej nodze.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Portret Madame X · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.