thumb|Grób Tadeusza Krońskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Tadeusz Juliusz Kroński (ur. 14 lipca 1907 w Warszawie, zm. 6 czerwca 1958 tamże) – polski filozof i historyk filozofii, wychowanek i profesor Instytutu Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego, uczeń Tadeusza Kotarbińskiego i Władysława Tatarkiewicza. Przez uczniów i przyjaciół zwany „Tygrysem”.
Życiorys Syn Aleksandra Ferdynanda, adwokata, i Zofii Marii z Przedrzymirskich. W 1928 ukończył gimnazjum i przez rok studiował prawo na Uniwersytecie Poznańskim, potem przeniósł się na Uniwersytet Warszawski na germanistykę, a następnie na filozofię (ukończoną w 1934 ze stopniem magistra). 1937–1938 kontynuował studia filozoficzne w Pradze, gdzie był związany z Praskim Kołem Filozoficznym. We wrześniu 1939 wstąpił do 1 Robotniczego Ochotniczego Pułku Obrony Warszawy; 27 września, w przeddzień kapitulacji miasta, został ciężko ranny w walkach na Żoliborzu. Od stycznia 1940 członek organizacji Polska Niepodległa pod pseudonimem „Bonawentura”. Uczestniczył w powstaniu warszawskim. Po jego klęsce wraz z żoną, Ireną Krońską, został wywieziony do obozu w Niemczech. Następnie oboje trafili do Armii Brytyjskiej, gdzie zostali tłumaczami. Później mieszkali w Paryżu i Londynie, w 1949 r.