Piotr Bering (ur. 25 lipca 1964 w Gnieźnie) – polski historyk i filolog klasyczny, profesor nauk humanistycznych, specjalizujący się w kulturze średniowiecznego teatru (dramat liturgiczny, misterium), polsko-niemieckich związkach literackich w średniowieczu, recepcji antyku w kulturze staropolskiej, twórczości kronikarskiej, związkami historiografii z dramaturgią. Członek The Medieval Chronicle Society, przewodniczący sekcji polskiej Société Internationale pour l'étude du théâtre médiévalOd Hammera do Bergera – biogramy pracowników Katedry oraz Instytutu Filologii Klasycznej, [w:] P. Stępień, E. Wesołowska, T. Wikarjak (red.), Aetas Aurea Sto lat filologii klasycznej na Uniwersytecie w Poznaniu 1919–2019, pod red. P. Urbańskiego, E. Wesołowskiej i Zespołu, Poznań 2018, s. 31..

Życiorys W 1983 zdał maturę w II Liceum Ogólnokształcącym im. Generałowej Zamoyskiej i Heleny Modrzejewskiej w Poznaniu, zaczął studia historyczne, które skończył w 1988. Uzyskał stopień magistra historii na podstawie pracy pt. Motywy dramatyczno-teatralne w najstarszych kronikach polskich (promotor prof. Brygida Kürbis). W latach 1988–1989 pracował w Archiwum Państwowym w Poznaniu, gdzie pracował nad dziedzictwem Józefa Paczkowskiego i staropolskimi dokumentami.