Okres powojenny Kiedy po wojnie Regulski za kontakty z podziemiem został skazany na 14 lat więzienia i konfiskatę majątku (wcześniej aresztowano także ich syna Jerzego), Halina została w „Zarybiu” sama. Miała pod opieką pięć starszych osób z rodziny. Dom, będący ich wspólną własnością, nie został zabrany, natomiast wyznaczony komisarz wprowadził do domu kłopotliwych współlokatorów. Mąż został wypuszczony z więzienia po 7 latach. W 1959, po sprzedaży „Zarybia” Regulscy zamieszkali w Warszawie.

Zmarła w 1994 i została pochowana w grobie rodzinnym na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera B-4-11,12). thumb|Grób Janusza i Haliny Regulskich na cmentarzu Powązkowskim Automobilizm thumb|Halina Regulska (po lewej) w trakcie postoju na trasie rajdu W roku 1927 Regulska za kierownicą Métallurgique uplasowała się w czołówce II Rajdu Pań. Dwudniowy rajd odbywał się na trasie Warszawa–Poznań (i z powrotem), której długość wynosiła 660 km. Już wówczas Regulska zwróciła na siebie uwagę sprawozdawcy sportowego miesięcznika „Auto”, który pisał o niej:

W następnym roku rajd liczył trzy etapy, a trasa wynosiła 1200 km. Regulska, za kierownicą lekkiego Fiata 509, była w nim zdecydowanie najlepsza.