Zwyciężył w rzucie dyskiem (wyprzedzając Anglików Billa Tancreda i Johna Hilliera) oraz zajął 5. miejsce w pchnięciu kulą na igrzyskach Brytyjskiej Wspólnoty Narodów w 1974 w Christchurch. Na kolejnych igrzyskach Wspólnoty Narodów w 1978 w Edmontonzajął 4. miejsce w rzucie dyskiem. Zdobył srebrny medal w tej konkurencji na Igrzyskach Konferencji Pacyfiku w 1981 w Christchurch i 8. miejsce na igrzyskach Wspólnoty Narodów w 1982 w Brisbane.
Trzykrotnie reprezentował Oceanię w zawodach pucharu świata, zajmując kolejno: 7. miejsce w 1977, 6. miejsce w 1979 i 8. miejsce w 1981.
Tait zdobył 19 tytułów mistrza Nowej Zelandii (15 w rzucie dyskiem i 4 w pchnięciu kulą): rzut dyskiem: – 1962/1963, 1964/1965, od 1967/1968 do 1969/1970, 1972/1973, 1973/1974 i od 1975/1976 do 1983/1984 (w 1976/1977 w konkursie zwyciężył Amerykanin Mac Wilkins) pchnięcie kulą – 1962/1963, 1970/1971, 1972/1973 i 1973/1974
Siedmiokrotnie poprawiał rekord Nowej Zelandii w rzucie dyskiem do wyniku 63,08 m, osiągniętego 31 stycznia 1974 w Christchurch. Wynik ten poprawił dopiero Ian Winchester w 1997. Zajmuje z tym rezultatem (luty 2021) 4. miejsce na liście najlepszych dyskoboli nowozelandzkich w historii oraz 6.