W 1995 została członkinią Académie des sciences morales et politiques, w której zajęła miejsce zmarłego Bernarda Chenota.
Należała do Partii Republikańskiej (współtworzącej federacyjną UDF), pełniła funkcję zastępczyni jej sekretarza generalnego. Od stycznia 1976 do stycznia 1978 była sekretarzem stanu ds. uniwersytetów w pierwszym rządzie Jacques’a Chiraca oraz w pierwszym i drugim gabinecie Raymonda Barre. Następnie do maja 1981 sprawowała urząd ministra ds. uniwersytetów w drugim i trzecim rządzie Raymonda Barre. W tym ostatnim gabinecie od marca 1981 wykonywała także obowiązki ministra delegowanego ds. rodziny i sytuacji kobiet. W latach 1977–1983 była zastępczynią mera Manso. Późnej zasiadała w paryskiej radzie miejskiej.
Publikacje Les Vallées septentrionales du massif Oetztal (1963) Contribution à l’étude du Suedfoehn d’Innsbrück (1965) Le comte Boissy d’Anglas, conventionnel et pair de France (1980) En première ligne: de la communale aux universités (1982) Remettre l’Etat à sa place (1984, współautor) L’Europe à la carte (1985, współautor) Le Cardinal de Tournon, de Richelieu à François Ier (1997) Les Courtenay: destin d’une illustre famille bourguignonne (1998) Dictionnaire des monuments d’Ile-de-France (1999, współautor) Giscard à deux voix (2000)