thumb|250px|Hiszpański galeon thumb|250px|Galeony na rzece Gwadalkiwir w Sewilli, XVI wiek
Pomiędzy XVI a XVIII wiekiem hiszpańskie floty skarbów transportowały zdobycze z hiszpańskich kolonii nowego świata w środkowej Ameryce do Hiszpanii. Najczęściej przewożono srebro, złoto, kamienie szlachetne, przyprawy, kakao i inne egzotyczne dobra. Inna flota, nazywana „Galeonami Manili”, przewoziła chińskie towary z Filipin do Acapulco, w zamian otrzymując meksykańskie i peruwiańskie srebro. Załadunek z Azji transportowano lądem do Veracruz – portu przeładunkowego floty atlantyckiej.
Hiszpańskie statki przewoziły skarby Nowego Świata od czasów pierwszych ekspedycji Kolumba, jednak system konwojów wprowadzono dopiero w roku 1520, jako odpowiedź na coraz częstsze ataki ze strony francuskich i angielskich piratów. W ramach tego systemu dwie floty ciężko uzbrojonych działami galeonów oraz innych statków kupieckich płynęły corocznie z Sewilli (później z Kadyksu), przewożąc do kolonii wytworzone produkty, a później także niewolników. Jedna z flot obierała kurs na Karaiby, inna zaś na południowoamerykańskie porty Cartagena, Nombre de Dios (a później Portobelo). Po zakończeniu spraw handlowych obydwie floty spotykały się w Hawanie na Kubie skąd odbywały podróż powrotną.