Po przekopaniu „Nowego” wejścia, poszerzeniu części chodników i zamontowaniu drewnianych drabinek jaskinię oddano zwiedzającym w 1941 r. Szerzej zakrojone badania geomorfologiczna jaskini prowadził w 1951 r. Anton Droppa przy pomocy speleologów z Brezna. W 1956 r. inny zespół speleologów odkrył sondowaniem w zasypanym leju kolejne części jaskini o rozwinięciu pionowym. Najnowsze badania jaskini prowadzone przez zespół z Brezna, w wyniku których sporządzono jej dokładne plany, zostały opublikowane w 2006 r.
W czasie słowackiego powstania narodowego w jaskini ukrywali się partyzanci. Jeden z nich zginął zastrzelony przez Niemców – upamiętnia go tablica zamontowana w jaskini. Charakterystyka jaskini Jaskinia powstała w ciemnoszarych wapieniach, pochodzących ze środkowego triasu. Ma pochodzenie tektoniczno-erozyjne: została wymodelowana płynącą wodą potoku Bystrianka w liniach uskoków i spękań w skałach w trzech poziomach rozwojowych. Poza charakterystycznymi formami fluwialnego rozwoju jaskini świadczą o tym znalezione w niej osady krystalicznych żwirów, przyniesionych spod Chopoka i Dziumbiera.