240px|thumb|Adam Przybylski,Wojna Polska 1918–1921 240px|thumb|Ugrupowanie polskiej 6 Armii i sowieckiej 14 Armii tuż przed ofensywą na Podolu. thumb|240px|Władysław Steblik, Wypady nocne 12 pp na Pikułowice i Lackie Wielkie... Bitwa pod Lackiem Wielkiem – część wielkiej bitwy wołyńsko-podolskiej; walki polskiego 12 pułku piechoty z sowieckim 421 pułkiem strzelców w czasie ofensywy jesiennej wojsk polskich w okresie wojny polsko-bolszewickiej.
Geneza 2 września, pod koniec bitwy pod Zamościem, Naczelne Dowództwo Wojska Polskiego zdecydowało, iż 3. i 6 Armia, po stosownym przegrupowaniu, około 10 września podejmą większą akcję zaczepną w kierunku wschodnim celem „nie tylko odrzucenia nieprzyjaciela poza granice Małopolski, lecz także rozbicia i zdezorganizowania jego sił tak, aby później można było utrzymać front przy użyciu słabych sił własnych". 6 Armia gen. Roberta Lamezan-Salinsa miała rozbić nieprzyjaciela znajdującego się między rzekami Gniła Lipa i Zbrucz, spychając go w kierunku północno-wschodnim w rejon działań 3 Armii, przy jednoczesnym odcięciu mu dróg odwrotu na Tarnopol. 14 września ofensywę rozpoczęła polska 6 Armia.