Marian Edward Sypniewski (ur. 13 lutego 1908 w Czamaninie, pow. nieszawski, zm. kwiecień 1940 w Katyniu) – nauczyciel, żołnierz Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się w rodzinie Bolesława i Lucyny z Dobrogojskich. Ukończył Seminarium Nauczycielskie w Koźminie w roku 1929, później wstąpił do Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty w Grudziądzu. Był nauczycielem w Szkole Powszechnej w Pobiedziskach (1931–1939). W okresie od 1 października 1931 do 31 stycznia 1932 roku uczył również w Publicznej Szkole Powszechnej w Gołuninie. Jako porucznik, 1 stycznia 1937 roku przydzielony został do 58 Pułku Piechoty. Tuż przed wybuchem II wojny światowej 30 sierpnia 1939 roku został powołany do wojska razem z około 220 rezerwistami. Trafił do Ośrodka Zapasowego 14 Dywizji Piechoty w Strzelcach k. Kutna. Ewakuowany na wschód. Część żołnierzy z oddziału Mariana Sypniewskiego przedostała się przez Mińsk Mazowiecki i Radzyń Podlaski do Kowla. 17 września, po agresji sowieckiej oddział został zdemobilizowany. Jednak część żołnierzy skierowała się na zachód i po walkach nad Wieprzem w rejonie Łęcznej i Lublina dołączyła w końcu do SGO „Polesie”. Do kapitulacji Grupy walczyła w jej składzie w rejonie Kocka.