Estońskie Archiwum Folklorystyczne (est. Eesti Rahvaluule Arhiiv) – główna instytucja zajmująca się zbieraniem, katalogowaniem i przechowywaniem przejawów estońskiej kultury tradycyjnej. Obecnie jest częścią , ale zostało utworzone jako oddział Estońskiego Muzeum Narodowego. Obecnym dyrektorem Archiwum jest dr .
Historia Archiwum zostało utworzone w Tartu w 1927 r. Głównym celem jego założenia było zgromadzenie wszystkich istniejących wcześniej zbiorów w jednym miejscu celem ułatwienia badań nad kulturą tradycyjną i rozszerzenia ich zakresu oraz lepszego zorganizowania etnograficznych prac terenowych w Estonii.
Oryginalne zbiory archiwum składały się głównie z relacji zebranych przez estońskiego kolekcjonera folkloru Jakoba Hurta (1839–1907). Folklor estoński był wcześniej amatorsko zbierany przez zamieszkujących tereny ówczesnego Dorpatu Niemców bałtyckich, jednak to Jakob Hurt połączył różne inicjatywy i zaczął otwarcie zachęcać Estończyków do kolekcjonowania folkloru. Tworzenie historii poprzez aktywne zbieranie przejawów estońskiej kultury tradycyjnej było jednym z głównych czynników, które wpłynęły na tzw. estońskie przebudzenie narodowe. Dzieło Jakoba Hurta zaowocowało kolekcją rękopisów liczącą 114 696 stron, zawierającą piosenki, przysłowia, zagadki, legendy, bajki i inne materiały z różnych regionów Estonii.