Historia Po zakończeniu wojny domowej (1847) i uchwaleniu nowej konstytucji (1848) Szwajcaria przekształciła się z luźnej konfederacji w nieco bardziej scentralizowaną federację kantonów. Początkowo nierozstrzygniętą kwestią pozostawało to, gdzie będą mieściły się instytucje władz federalnych. Ostatecznie jeszcze w 1848 roku wybór padł na Berno, które de facto stało się tym samym stolicą Szwajcarii (formalnie jednak Szwajcaria nie posiada własnej stolicy).
Początkowo Rada Kantonów obradowała w tzw. Rathaus zum Äusseren Stand, natomiast sesje Rady Narodowej odbywały się w budynku berneńskiego ratusza lub w sali koncertowej budynku zwanego „kasynem”, który znajdował się w miejscu dzisiejszej centralnej części budynku parlamentu. Rada Związkowa miała swą siedzibę w pałacu Erlacherhof. Budowa nowej siedziby tych instytucji (wówczas tzw. Bundes-Rathaus) rozpoczęła się w 1852 roku, a 5 czerwca 1857 roku miało miejsce jej otwarcie. Nowy budynek powstał w stylu arkadowym, na południowo-zachodnim skraju starego miasta. Dziś stanowi on zachodnie skrzydło całego budynku parlamentu.