mały|300px|Widok z Liptowskich Murów Niżni Pośredni Wierszyk () – odcinek grani Pośredniego Wierszyka w słowackiej części Tatr Wysokich pomiędzy Wyżnią (ok. 2080 m) i Niżnią Przybylińska Przełęczą (ok. 1905 m). W najwyższym punkcie osiąga wysokość około 2100 m. Nazwa pochodzi od Pośredniego Wierszyka, tego zaś od słowa wierch. Nazwy poszczególnych formacji w Pośrednim Wierszyku opublikował Andrzej Skłodowski w numerze 1 czasopisma Taternik w 1973 r.
Ma długość około 800 m. Na południe, do dna Doliny Hlińskiej, opada stokiem o wysokości około 220 m w lewej części (patrząc od dołu) i 400 m w prawej części. Cała górna część tego stoku jest trawiasta i równomiernie nachylona. Poniżej wysokości około 1800 m stok staje się bardziej stromy, piarżysty i poprzecinany wieloma trawiastymi rynnami, pomiędzy którymi są skalne ścianki o wysokości poniżej 10 m. Niektóre, mniej strome miejsca stoku zarastają kosodrzewiną. Na północ, do dna Doliny Ciemnosmreczyńskiej, z Niżniego Pośredniego Wierszyka opada stok o wysokości do 300 m, przy podstawie mający szerokość do 900 m. Po obydwu stronach ograniczają go żebra będące najbardziej stromymi fragmentami całego stoku. Cała środkowa część stoku jest piarżysto-trawiasta, w najniższej części podcięta ściankami o wysokości do kilkudziesięciu metrów.