Głaszczki szczękowe mają trzy ostatnie człony wydłużone, szypułkowate, zaopatrzone w boczne wyrostki o porośniętych szczecinkami wierzchołkach; ponadto człon ostatni tych głaszczków ma wierzchołkowy stożek. Przedplecze wyposażone jest w nagi dołek przednasadowy środkowy oraz porośnięte szczecinkami dołki przednasadowe boczne, pozbawione jest natomiast bruzdy przednasadowej. Pokrywy mają dwie pary dołków nasadowych. Śródpiersie (mezowentryt) ma dołek środkowy i dołki boczne, natomiast na zapiersiu (metawentrycie) brak dołka środkowego. Tylna krawędź zapiersia jest pośrodku płytko wcięta. Odnóża mają niezmodyfikowane człony stóp. Czwarty tergit odwłoka jest najdłuższy, dłuższy niż tergity od piątego do siódmego razem wzięte, zaopatrzony w parę dołków nasadowo-bocznych połączonych głęboką bruzdą, natomiast pozbawiony dołka nasadowo-środkowego. Genitalia samców mają symetryczne paramery i asymetryczny płat środkowy edeagusa.
Ekologia i występowanie Owady te są endemitami południowej części Chin. Znane są tylko z Syczuanu i Kuangsi. Zasiedlają ściółkę w lasach mieszanych. Spotykane są w terenie górzystym, na rzędnych od 1200 do 2200 m n.p.m.
Przypisy
Kategoria:Marniki Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 2011 roku