Ewangeliarz mołdawski (cs. Evangelie) – XVII-wieczny manuskrypt spisany w języku cerkiewnosłowiańskim, obecnie przechowywany w zbiorach Biblioteki Narodowej w Warszawie.
Historia Manuskrypt został wykonany na zlecenie metropolity mołdawskiego Anastazego. Księga spisana została w 1614 przez mnicha Teofila z monastyru Voroneț, zaś w 1617 ozdobiona przez artystę Stefana z Suczawy (o czym informuje obszerna notka na stronie 707). Rękopis został podarowany przez Anastazego monasterowi w Krechowie, a następnie znalazł się w monasterze Dragomirna. W 1653 został zrabowany przez Kozaków, a po pięciu latach odkupiony powrócił do monasteru. W nieznanych okolicznościach trafił do Biblioteki Uniwersytetu Lwowskiego. W 1977 został odkryty w zasobach Biblioteki Narodowej w Warszawie podczas opracowywania tzw. zbiorów zabezpieczonych.
Ewangeliarz przechowywany jest obecnie w Bibliotece Narodowej pod sygnaturą stałą Rps 12690 IV (dawniej pod akcesyjną Rps akc. 10778). Stanowi czołowy w polskich zbiorach przykład iluminatorstwa mołdawskiego, którego rozkwit przypadł na XVII wiek.
Opis Kodeks, spisany na pergaminie, ma wymiary 36×25 cm. Składa się z 308 kart. Dolne rogi pierwszych 20 kart są zniszczone. Według pierwotnej paginacji brakuje stron 363–462.