Płyty przewijają się przez historię ludów opisywanych przez Księgę Mormona czasem również i w świeckim kontekście. Miały być one integralną częścią nefickiej tradycji piśmienniczej. Rozmaite ich zbiory przekazywać mieli sobie tak prorocy, jak i królowie, częściowo jako przedmioty święte, czasem zaś jako symbole władzy. W nefickich tradycjach ceremonialne wymienianie się zapisami na płytach miało być zwyczajem podczas spotkań różnych gałęzi tej samej rodziny. Nefici mieli mieć poza tym świadomość, iż ponoszą odpowiedzialność za to, co zawrą w takowych zapisach, jak również, że będą osądzani na podstawie jakości takowych zapisów.
Źródła mormońskie spekulują o naturze, wyglądzie, składzie i metodach wykonania rozmaitych przedmiotów tego typu. Publikacje niezwiązane z tą tradycją religijną uczyniły płyty, a raczej brak materialnych dowodów na ich istnienie, jednym z punktów wyjścia do generalnej krytyki mormonizmu. Niemniej, niezależnie od sporów i kontrowersji, płyty utrwalone zostały w mormońskiej sztuce i kulturze popularnej. Najlepiej znany zbiór należący do tych artefaktów, złote płyty, doczekał się także odniesień w pozostającej poza bezpośrednim wpływem mormonizmu kulturze amerykańskiej, chociażby w filmie The Work and the Glory (2004) w reżyserii Russella Holta.
Przypisy
Kategoria:Przedmioty wspominane w Księdze Mormona