Twórczość Tworzył w stylu późnoromantycznym, wykorzystując elementy węgierskiego folkloru muzycznego. W symfoniach, opartych na ludowych melodiach węgierskich, słowiańskich i niemieckich, stosował technikę wariacyjną, łącząc elementy formy sonatowej, ronda, trzyczęściowej ABA i fugi. W twórczości organowej, wzorowanej na muzyce J.S. Bacha, posługiwał się dawnymi formami: preludium, toccatą, przygrywką chorałową. Preferował klasyczną polifonię, będąc przeciwnikiem romantycznego orkiestrowego traktowania organów.
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Utwory orkiestrowe 4 symfonie (I E-dur 1896–1899, II Es-dur 1911–1913, III A-dur 1928, IV C-dur 1932–1933) Zwischenspiel aus einer unvollständigen romantischen Oper (1903) Konzertante Variationen über ein Thema von Beethoven na fortepian na lewą rękę i orkiestrę (1923) Variationen über ein Husarenlied (1931) Koncert Es-dur na fortepian na lewę rękę i orkiestrę (1934) Fuga solemnis na organy, 6 trąbek, 6 rogów, 3 puzony, tubę basową i kotły (1937)
Utwory kameralne 2 kwartety smyczkowe (1925, 1929)
Utwory wokalno-instrumentalne oratorium Das Buch mit sieben Siegeln, słowa kompozytora według Apokalipsy św. Jana (1935–1937, wyst. Wiedeń 1938) kantata Deutsche Auferstehung (nieukończona, wyst.