Stefan Stubielewicz (ur. 2 listopada 1762 na Wołyniu, zm. 17 kwietnia 1814 w Wilnie) – polski fizyk, profesor Uniwersytetu Wileńskiego.

Życiorys Urodził się dnia 2 listopada 1762 na Wołyniu, nauczanie początkowe oraz średnie zdobył w szkołach we Włodzimierzu Wołyńskim i w Łucku. W latach 1786–1790 studiował w Uniwersytecie Wileńskim na wydziale fizyczno-matematycznym. Jednym z jego wykładowców był Józef Mickiewicz.

W 1790 ukończył nauki na Uniwersytecie Wileński, otrzymał doktorat z nauk filozoficznych i rozpoczął pracę jako nauczyciel fizyki w gimnazjum wileńskim. W 1797 został zatrudniony w Uniwersytecie Wileńskim jako adiunkt i w 1807 został profesorem zwyczajnym fizyki.

W latach 1802–1804 odbył podróż po uniwersytetach Austrii, Włoch, Francji i Niemiec. Interesowała go wiedza i najnowszych eksperymentach w fizyce a zwłaszcza w dziedzinie elektryczności. W trakcie tego wyjazdu dokonał zakupu przyrządów naukowych i aparatów do wileńskiej uczelni.

Został honorowym członkiem korespondentem Akademii Francuskiej oraz członkiem Paryskiego Towarzystwa Galwanicznego i Towarzystwa Rolniczo-Gospodarskiego w Warszawie.

Wykłady fizyki prowadził według własnych konspektów a opracowany i stosowany program nauczania fizyki był wzorem dla jego następców na katedrze.