Powierzchnia błyszcząca (z wyjątkiem podstawy), owłosiona, o barwie od białej do szarawej, zwykle dołem ciemniejsza. Podstawa wyrasta z niewielkiej, białej i owłosionej tarczki o średnicy 1–2 mm. Miąższ Zapach azotowy, czasami niewyraźny. Cechy mikroskopowe Podstawki 22,5–30 × 13,5–18 µm, szeroko maczugowate, 4-zarodnikowe, ze sterygmami o długości do 9 µm. Zarodniki 8–11 × 6,5–11 µm, kuliste lub jajowate, czasem trójkątne w zarysie, gładkie, amyloidalne. Cheilocystydy 10–22 × 5–13 µm, maczugowate, z dość nielicznymi, zakrzywionymi naroślami 10–22 (–33) × 0,5–1,5 µm, czasami trudnymi do odszukania, bardzo rozmytymi. Pleurocystyd brak. Trama blaszek regularna, w odczynniku Melzera brązowawo winna. Strzępki włosków o szerokości do 1–4 µm, rozgałęzione i splecione, osadzone w galaretowatej masie. Strzępki w skórce trzonu o szerokości 1,5–4,5 µm, gładkie. Kaulocystydy o długości do 125 µm i szerokości 2–5 µm, o podstawie mniej lub bardziej nabrzmiałej i osiągającej szerokość 6–9 µm, septowane, czasem rozgałęzione. Brak sprzążek. Gatunki podobne Charakterystycznymi cechami Mycena clavularis są: tarczowata podstawa trzonu i występowanie na korze drzew liściastych, kuliste zarodniki, 4-zarodnikowe podstawki, brak sprzążek i gładkie, splecione strzępki skórki.