Ludmiła Bogusławska (ros. Людмила Александрoвна Сивербрик, Ludmiła Aleksandrowna Siwierbrik; ur. w Gatczynie, zm. 26 kwietnia 1968 w Londynie) – polska automobilistka pochodzenia rosyjskiego, zwyciężczyni I Rajdu Pań, pilot i podróżniczka, uczestniczka powstania warszawskiego.

Życiorys Urodziła się 10 czerwca 1897 Gatczynie w Rosji jako Ludmiła Siwierbrik (Sieverbrück). Była prawnuczką pochodzącego z Rewla (Tallina) Georga von Sieverbrücka, który osiadł w Rosji. Późniejszego męża Michała poznała w wieku 19 lat podczas I wojny światowej, gdy ona służyła w przyfrontowych szpitalach jako siostra miłosierdzia, a on służył w armii rosyjskiej, walcząc z Niemcami. Pobrali się rok później, a rok lub dwa później przyjechali do Warszawy ze swoim pierwszym dzieckiem – córką Jadwigą. Wspólnymi siłami założyli polskie przedstawicielstwo Lancii, opon Michelin i narzędzi Black&Decker. W rodzinnym przedsiębiorstwie Ludmiła pracowała co drugi dzień, odpowiadając za prace biurowe. Podczas gdy jej mąż był zapalonym przedsiębiorcą, Ludmiła chciała startować w wyścigach i zdobywać nagrody.

W 1924 wzięła udział, jako jedyna kobieta, w 300-kilometrowym rajdzie samochodowym po drogach publicznych. Zajęła piąte miejsce ze średnią prędkością 98 km/h.