W powstaniu warszawskim była sanitariuszką. Jej złoty medal z pierwszego wygranego rajdu zaginął wówczas bezpowrotnie. Po powstaniu dostała się do niewoli. Przebywała jako pielęgniarka w szpitalu w obozie jenieckim w Zeithain, następnie na robotach przymusowych w fabryce amunicji w Chemnitz, a po zbombardowaniu fabryki przez aliantów – w obozie jenieckim dla kobiet w Oberlangen. Przez rok służyła w 2 Korpusie jako siostra w szpitalu wojskowym. Wróciła do kraju w 1946 roku.
Po wojnie Bogusławska była najpierw tłumaczką, potem sekretarką na Wydziale Dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego. Po śmierci męża wyjechała z Polski. Zmarła 26 kwietnia 1968 w Londynie.
Przypisy
Kategoria:Kobiety – powstańcy warszawscy Kategoria:Kierowcy wyścigowi (kobiety) Kategoria:Polscy kierowcy wyścigowi Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w 1968