thumb|Brytyjskie oznaczenia „” sygnalizujące, że sąsiednie nieruchomości są obciążone służebnością polegającą na zapewnieniu niezmniejszonego dostępu do światła słonecznego dla tak oznaczonego okna Służebność (z łac. servitus) – ograniczone prawo rzeczowe obciążające nieruchomość służebną w celu zwiększenia użyteczności innej nieruchomości (zwanej władnącą) albo zapewnienia zaspokojenia określonych potrzeb osoby fizycznej. Jak każde ograniczone prawo rzeczowe, służebność ogranicza możność dysponowania obciążoną nieruchomością przez jej właściciela.
Służebność w prawie polskim Regulacja prawna Służebność została uregulowana w Kodeksie cywilnym w artykułach 285–3054 oraz jako ograniczone prawo rzeczowe w art. 244–251. Ustawa wyróżnia trzy rodzaje służebności: służebności gruntowe (art. 285–295); służebności osobiste (art. 296–305); służebność przesyłu (art. 3051–3054).
Kodeks cywilny zawiera również przepisy o służebności drogi koniecznej (art. 145) oraz służebności budynkowej (art. 151). Nie stanowią one odrębnych rodzajów służebności – droga konieczna jest ustanawiana jako służebność gruntowa lub osobista, a służebność budynkowa jako rodzaj służebności gruntowej.