W kolejnych latach opublikowała kilkanaście powieści społeczno-obyczajowych. Szczególną popularnością cieszyły się: Pensjonarka (, 1861), Pierwsza walka (, 1869), Wielka niedźwiedzica (, 1870–1871), Rzeczy minione (, 1878) oraz Nauczycielka (, 1880). Ukazywała w nich codzienny byt szlachty i ludu, konflikty międzypokoleniowe, dążenia społeczne inteligencji rosyjskiej oraz walkę kobiet o emancypację. Problemy te, zwłaszcza konflikty „ojców i dzieci”, poruszyła jeszcze intensywniej w swych ostatnich utworach: Zdrowi (, 1883), Pożegnanie (1884) Obowiązki (1886) i Zamieć (1889). Zajmowała się też krytyką literacką i tłumaczeniem literatury francuskiej.
Przypisy
Kategoria:Rosyjscy pisarze XIX wieku Kategoria:Urodzeni w 1824 Kategoria:Zmarli w 1889