Od 1878 roku nieużywana woda przepływała kanałem do jeziora Biel (Bienne). Pułkownik Eduard Will, który później został pierwszym dyrektorem przedsiębiorstwa zarządzającego (Bernische Kraftwerke AG - BKW), zdołał przekonać okoliczne społeczności do budowy siłowni wodnej. Ponieważ w bezpośrednim sąsiedztwie obiektu nie było wówczas przemysłu, który mógłby wykorzystać energię mechaniczną, należało wybrać rozwiązanie, które umożliwi przesyłanie energii na większą odległość. Wykorzystanie energii elektrycznej do takich celów było w tym czasie jeszcze w powijakach, dlatego pierwszym planem było wykorzystanie turbin siłowni do mechanicznego napędu sprężarek, które miałyby zasilać sieć sprężonego powietrza. Taki system działał w Paryżu od 1888 roku. Dopiero na krótko przed rozpoczęciem budowy podjęto decyzję o wytwarzaniu energii elektrycznej, nawet jeśli na początku nie było wiadomo, kto kupi wytworzoną energię.