Od czasów uruchomienia elektrowni w 1900 r. zapora na lewej odnodze kanału działała na zasadzie jazu, utrzymującego z jednej strony oczekiwany przepływ Aare, a z drugiej – poziom wody pożądany dla pracy elektrowni na prawej odnodze. Podczas gruntownej renowacji kanału Hagneck w latach 2011-2015 w jego miejscu wybudowano zupełnie nową zaporę. Nowy jaz został zaprojektowany jako konstrukcja betonowa z czterema otworami przelewowymi, z zasuwami segmentowymi z zamocowaną klapą. Został zaprojektowany do wytrzymania ekstremalnych powodzi z przepływami 2700 m³/s (woda tysiącletnia) – powinien przepuścić taki przepływ nawet trzema tylko polami jazowymi przy zatrzymanych maszynachRichli Thomas: Das neue Wasserkraftwerk Hagneck, [w:] bulletin.ch . Podczas budowy wydobyto 100 tys. m3 skały i ziemi. Zużyto 50 tys. m³ betonuwg strony Centrales électriques du lac de Bienne SA . Maszynownia usytuowana jest na prawym brzegu i łączy się z jazem poprzez masywny filar oddzielający. Szerokość pola jednej maszyny wynosi 9,5 m. Obie maszyny wraz ze filarem działowym mają szerokość 25 m. Wzniesienie osi wirnika turbiny (423,9 m n.p.m.) znajduje się 5,4 m poniżej średniego poziomu podwodnego.