Część parterową zajmowała gospoda „Pod Złotym Berłem” (), a na wyższych kondygnacjach znajdowały się pokoje gościnne. Jak wynika z książek adresowych z 1852 i 1862 roku kamienicę (prawdopodobnie głównie tylne oficyny) zamieszkiwali przedstawiciele różnych zawodów, m.in. krawiec, szewc, tapicer i litografAll entries of Breslauer Namenbüchlein 1843.Historic Addressbooks All entries for Breslau..
Po 1945 roku Kamienica nie przetrwała działań wojennych podczas II wojny światowej. Zachowała się jedynie część parterowaZachowana część parterowa, zdj. na polska-org.. W 1992 roku pozostałe ruiny wyburzono, a w miejscu budynku oraz dawnej kamienicy pod numerem 23 wzniesiono gmach Instytutu Filologii Angielskiej Uniwersytetu Wrocławskiego. Podczas realizowania projektu autorstwa Marii Molickiej i Marka Łukasiewicza z lat 1985–1986 zachowano wiele elementów pierwotnej zabudowy, m.in. średniowieczne i renesansowe relikty dawnego zajazdu. Od strony ulicy Nożowniczej umieszczono tablicę upamiętniającą polskich gości dawnego zajazdu.