Jelizawieta Jakowlewna Drabkina () (ur. 16 grudnia 1901 w Brukseli, zm. 7 lutego 1974 w Moskwie) – rosyjska pisarka, prozaiczka, autorka wspomnień, rewolucjonistka.
Uczestniczka rewolucji październikowej w Piotrogrodzie, rewolucji listopadowej w Niemczech i jako sanitariuszka podczas szturmu przeciwko rebelii w Kronsztadzie w 1921.
Życiorys Urodziła się w Brukseli w rodzinie żydowskich rewolucjonistów: Jakowa Drabkina i jego żony Fieodosii z Kapielewiczów.
W 1917 wzięła udział w rewolucji październikowej w Piotrogrodzie. Wstąpiła do Armii Czerwonej, gdzie była strzelcem maszynowym. Brała udział w wojnie domowej – w lipcu 1918 poszła na front, brała udział w walkach z korpusem czechosłowackim. W listopadzie tego samego roku zachorowała na tyfus i wróciła do Moskwy. Po powrocie do zdrowia pracowała jako sekretarz Jakowa Swierdłowa do jego śmierci (marzec 1919), a następnie w aparacie Komitetu Centralnego partii. Następnie ponownie brała udział w wojnie domowej – w bitwach na froncie południowym.
Była sanitariuszką podczas szturmu przeciwko rebelii w Kronsztadzie.
W 1926 wstąpiła do opozycji trockistowskiej, w następnym roku ukończyła Instytut Czerwonej Profesury, a w 1928 została usunięta z RCP(b). W 1929 roku opuściła opozycję i w 1930 została przywrócona do partii.