HMS „Loch Morlich” zbudowany został w stoczni Swan Hunter w Wallsend (numer stoczniowy 1784). Okręt został zamówiony 13 lutego 1943 roku, jego stępkę położono 15 lipca 1943 roku, wodowanie odbyło się 25 lutego 1944 roku, a ukończono go 2 sierpnia 1944 roku. Fregata otrzymała numer taktyczny K517. Nazwa jednostki - nadana po raz pierwszy w historii brytyjskiej floty – pochodziła od szkockiego jeziora.
Dane taktyczno-techniczne Okręt był dużą fregatą, przeznaczoną głównie do zwalczania okrętów podwodnych. Długość całkowita wynosiła 93,6 metra (87,2 metra między pionami), szerokość 11,8 metra i zanurzenie maksymalne 3,8 metra. Wyporność standardowa wynosiła 1435 ton, a pełna 2260 ton. Okręt napędzany był przez dwie czterocylindrowe pionowe maszyny parowe potrójnego rozprężania o łącznej mocy 5500 KM, do których parę dostarczały dwa kotły Admiralicji. Dwuśrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 19,5 węzła. Okręt zabierał zapas 724 tony paliwa, co zapewniało zasięg wynoszący 7000 Mm przy prędkości 15 węzłów.