Późniejsze starania o te nieruchomości nie przyniosły żadnych rezultatów. Budynek świątyni wymagał oczywiście remontu i przystosowania wystroju do wymogów liturgicznych kościoła rzymskokatolickiego. W 1945 roku w świątyni zostały usunięte balkony na drugim piętrze. Pozyskana świątynia zaczęła funkcjonować jako kościół filialny parafii Ścięcia św. Jana Chrzciciela w Pleszewie. Przez jakiś czas świątynia ta pełniła funkcję kościoła garnizonowego, gdy w Pleszewie było wojsko i mogło chodzić do kościoła. Z biegiem lat w pobliżu świątyni zaczyna przybywać mieszkańców. Powstaje potrzeba duszpasterska zorganizowania w tym miejscu odrębnej parafii, co nie jest łatwe w czasie rządów komunistycznych. W dniu 22 lutego 1967 roku w świątyni został poświęcony Obraz Najświętszej Maryi Panny Nieustającej Pomocy, natomiast 18 czerwca tego samego roku została poświęcona chrzcielnica. Latem 1967 roku przy życzliwej pomocy pleszewskich stolarzy zostały zbudowane salki na miejscu balkonów II piętra. W 1968 roku zostały zakupione ławy z kościoła ewangelickiego w Nowej Rudzie. Stare ponad stuletnie ławy już się nie nadawały do użytku i zostały zamienione na ławy w lepszym stanie. W tym samym roku również zostały wykute w bocznych ścianach cztery wnęki w celu zamontowania w nich konfesjonałów.