Po ślubie Ligoniowie wyjechali z Berlina i zamieszkali w Bytomiu. W 1909 przeprowadzili się do Mikołowa, gdzie przez dwa lata Ligoń pracował jako grafik w wydawnictwie Karola Miarki-syna. Kiedy w 1912 przenieśli się do Krakowa (Stanisław chciał kontynuować przerwane w Berlinie studia malarskie), mieli już pięć córek: Irenę, Helenę, Wandę, Stanisławę i Krystynę.
thumb|Wanda Ligoniowa z dziećmi w założonej wraz z mężem szkole w Truskolasach (1916) Trudną sytuację finansową Ligoniów zmieniła propozycja wykonania polichromii w drewnianym kościele w podczęstochowskich Truskolasach, gdzie wyjechali na wakacje w 1914. Właśnie tam zastał ich wybuch I wojny światowej. Oprócz zamówionej polichromii i kilku innych realizacji malarskich, z których Ligoń utrzymywał rodzinę, małżeństwo zajęło się pracą społeczną. Ligoniowie założyli w domu polską szkołę i oboje zajęli się nauczaniem chłopskich dzieci. Wybudowali „Dom Ludowy” z biblioteką i salą teatralną. Biblioteki założyli także w pobliskich wsiach, nakłaniając mieszkańców do czytelnictwa. W Truskolasach powołali do życia amatorski zespół teatralny, w którym uczestniczyli całą rodziną. Prowadzili też barwne życie towarzyskie. Jesienią 1917 Ligoń został powołany do pruskiego wojska, a Wanda z córkami wkrótce przeniosły się do Częstochowy.