Skomentował, że mógł użyć „den” (legenda) lub „monogatari” (historia), ale „hakusho” (raport) było pierwszą rzeczą, która przyszła mu do głowy. Imiona głównych bohaterów tworzył na bieżąco, przeglądając słownik i wybierając znaki kanji, które wydawały mu się atrakcyjne. „Yusuke Urameshi” to kalambur, „Kazuma Kuwabara” to połączenie imion dwóch profesjonalnych graczy w baseball, a „Hiei” i „Kurama” to „po prostu imiona, które przyszły [Togashiemu] do głowy”. Kiedy wprowadzał tych dwóch bohaterów w trzecim tomie, autor miał wczesne plany, aby uczynić Kuramę głównym bohaterem, ale nie był pewien co do Hieia.
Przejście od fikcji detektywistycznej z elementami okultystycznymi do gatunku sztuk walki po śmierci Yusuke i odrodzeniu we wczesnych rozdziałach było planowane przez Togashiego od samego początku. Zaczerpnął ten pomysł z serii Kinnikuman, która rozpoczęła się w dużej mierze jako komedia, zanim skoncentrowała się bardziej na akcji. Intencją Togashiego było wprowadzenie głównych bohaterów i zapoznanie z nimi czytelnika przed umieszczeniem ich w pełnych napięcia, fizycznych konfliktach. Jego ówczesny redaktor był zdenerwowany tym, że rozpoczął mangę w ten sposób i zalecił mu przejście do fabuły skoncentrowanej na bitwach po około 30 rozdziałach.