W 1932 roku złożył podanie do Wyższej Szkoły Wojskowej w Pradze i po zdaniu egzaminów, 18 czerwca 1932 roku został jej słuchaczem. Szkołę ukończył w 1935 roku, tytuł oficera sztabu generalnego (dyplomowanego) otrzymał w 1936 roku. Podczas studiów odbył szereg kursów i staży w różnych rodzajach wojska, m.in. 1 października 1934 roku ukończył kurs obserwatorów lotniczych.
Po zakończeniu studiów został przydzielony do sztabu 12 Dywizji Piechoty w Użhorodzie. Następnie pełnił służbę w sztabie XII Korpusu, gdzie był naczelnikiem II wydziału (wywiadu). W czasie mobilizacji armii czechosłowackiej w 1938 roku w okresie od 25 sierpnia do 14 grudnia 1938 roku był naczelnikiem II wydziału (wywiadu) VII Korpusu w Vráble. Następnie w okresie od stycznia do marca 1939 roku oddelegowany jako oficer łącznikowy przy rządzie autonomii Rusi Zakarpackiej w Chuście. Po ataku wojsk węgierskich na Ruś Zakarpacką, wyjechał na Słowację wraz z czechosłowackimi wojskami.