Również i tam stał się obiektem zainteresowania żandarmerii austriackiej, wyjechał więc z powrotem do Krakowa, gdzie po kilku dniach zostałem aresztowany, a po przeglądzie lekarskim wcielony do 13 Pułku Piechoty Armii Austriackiej w Ołomuńcu. Stamtąd po paru dniach uciekłem do Krakowa, a po upadku Austrii wyjechał do Lwowa. Tam wstąpił do oddziału ówczesnego rtm. Romana Abrahama, z którym brał udział w obronie Lwowa.
Następnie w z 40. Pułkiem Piechoty Strzelców Lwowskich w obronie Kresów Wschodnich dotarł aż po Kijów. W 1921 r. zdemobilizowany, w 1923 r. wstąpił do Policji Państwowej, skąd w 1927 r. został powołany do 43. Pułku Strzelców Legionu Bajończyków do służby czynnej, a następnie w 1932 r. przeniesiony do pracy w Wojskowym Sądzie Rejonowym w Krakowie. 31 grudnia 1936 r. przeniesiony w stan spoczynkuCAW I.120.30CAW I.120.63.102, K-OCAW I.120.63.338Oss. rkps 15816/IIVI lista strat.
Zmarł 6 listopada 1968 r. w Krakowie, został pochowany na cmentarzu Rakowickim (kwatera X-6-24).
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości (21 kwietnia 1937) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 (1928) Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości (1928) Odznaka pamiątkowa „Orlęta” Odznaka za rany i Kontuzje
Przypisy
Linki zewnętrzne Film o T.